Polski Serwis Internetowy dla Oboistów

W dniu 08.04.08 o godzinie 19.30 w Auli Akademii Górniczo Hutniczej w Krakowie odbędzie się prawykonanie 3 Concerto grosso Macieja Jabłońskiego. Utwór napisany na koncertujący obój i skrzypce z towarzyszeniem orkiestry wykonany zostanie przez Krakowską Orkiestrę Kameralną “Soave“

Partię solowe wykonają:

Jarosław Urbański - obój
Kinga Bocheńska-Szostak - skrzypce
Przemysław Fiugajski - dyrygent

Rozmowa z Jarosławem Urbańskim:

Skąd pomysł na napisanie koncertu podwójnego na obój i skrzypce

Utwór powstał na zamówienie, jakie złożyliśmy wraz z Kingą Bocheńską na ręce Maćka Jabłońskiego w lutym ubiegłego roku. Pomysł utwór zrodził się po jednym z koncertów, na którym wspólnie z Kingą wykonaliśmy koncert podwójny J.S.Bacha na obój i skrzypce, pojawiło się wtedy pytanie: “co możemy jeszcze zagrać w przyszłości”, mało jest niestety w literaturze koncertów napisanych na te dwa instrumenty. Niemal natychmiast padło hasło - “trzeba napisać coś nowego”. Z takim też pomysłem zgłosiliśmy się do Maćka Jabłońskiego, który propozycję przyjął z zainteresowaniem.

Jak Pan ocenia partię koncertującego oboju jako oboista

Partia oboju koncertującego napisana jest bardzo ciekawie i jest niewątpliwie sporym wyzwaniem dla oboisty. Maciej Jabłoński często sięga po wyrafinowane rytmicznie motywy co jest chyba największym wyzwaniem w przygotowywaniu tego utworu. Z tym faktem wiąże się śmieszna historia: “kiedy po kilku dniach rozczytywania utworu i mozolnym wstukiwaniu rytmów, które z definicji zdają się napisane jakby wbrew zasadom muzyki, wpadłem w bardzo zły nastrój i postanowiłem porozmawiać z kompozytorem. Na spotkaniu zapytałem dlaczego z uporem takty z metrum 4/4 są rozpisane jako kwintola ćwierćnutowa, czy nie proście będzie zapisać ten fragment w metrum 5/4…? Dlaczego w unisono obój gra razem ze skrzypcami dwie ostatnie wartości trioli ósemkowej a skrzypce w tym samym czasie grają dwie ostatnie wartości grupy czterech szesnastek, czy nie powinno to być napisane w tych samych wartościach?. Wtedy Maciek z uśmiechem odpowiedział: “nie, bo wtedy będzie równo, a to ma być nierówno”.

Jak Pan wspomina okres przygotowywania utworu

Przygotowanie tego utworu to była czysta przyjemność. Choć wiem, że nie było to zamierzenie celowe 3 Concerto grosso Macieja Jabłońskiego, przypomina momentami Sequenza VII Luciano Berio, z tym że podobieństwo dotyczy tylko i wyłącznie sposobu budowania ekspresji w partii oboju. To bardzo interesujące, że obaj kompozytorzy niezależnie dochodzą do tych samych wniosków w realizacji partii solowej na ten instrument. Przygotowywanie 3 Concerto grosso Jabłońskiego podzieliłbym na 3 etapy: etap
buntu, etap pokonywania własnych ograniczeń i etap fascynacji. To naprawdę bardzo ciekawy i wartościowy utwór a tym ciekawszy, że jest to koncert podwójny. Wspólnie z Kingą doszliśmy do przekonania, że oba instrumenty wspaniale się komponują i uzupełniają. Mam nadzieję, że utwór na stałe zagości w repertuarze obojowym.